Za nami rok 2020 - o nim powiedziano już niemal wszystko i prawie wyłącznie źle! Dziś chcielibyśmy o nim zapomnieć, ale to oznaczałoby, że wykreślilibyśmy z własnego życia 365 dni, z których nie wszystkie były przecież „pandemiczne”.

Dzisiaj jest ten rodzaj ciszy,
że każdy wszystko usłyszy:
i sanie w obłokach mknące,
i gwiazdy na dach spadające,
a wszędzie to ufne czekanie...
czekajmy - dziś cud się stanie...

2020 rok z pewnością nie da o sobie zapomnieć i trwale zapisze się na kartach historii świata.

Róża dla nauczycieli