SŁÓWKO O BOŻYCH ISKRACH,
czyli VII recytatorski Konkurs Poezji i Prozy świętego Jana Pawła II


Powiatowy Konkurs Poezji i Prozy św. Jana Pawła II z każdym rokiem nabiera blasku. Jeszcze kilka lat temu był on poświęcony przede wszystkim Papieżowi, którego wszyscy kochaliśmy, podziwialiśmy i szanowaliśmy jako teologa, pasterza kościoła katolickiego lub po prostu bliskiego nam człowieka. Jego twórczość była dopiero odkrywana zarówno przez recytatorów, jak i słuchaczy. Z biegiem czasu smakowaliśmy twórczość autora poezji, prozy czy dramatów. Nieco później młodzi artyści z augustowskich szkół ponadgimnazjalnych starali się poprzez recytacje odczytać i jak najwierniej przekazać słuchaczom myśli błogosławionego, a następnie świętego człowieka.

Podobnie było w VII Konkursie Poezji i Prozy Świętego Papieża, który odbył się 16 października br. w Zespole Szkół Technicznych im. generała Ignacego Prądzyńskiego w Augustowie. 37. rocznica pamiętnego konklawe była doskonałą okazją, by zgodnie z tradycją, odczuć na własnej skórze, i to dosłownie, żywe i poruszające serca słowa św. Jana Pawła II.
Uczestnicy VII Konkursu, członkowie jury, organizatorzy i pedagodzy, którzy przygotowywali młodzież do deklamacji, z pewnością mogli poczuć się w kameralnej sali teatralnej jak w siódmym niebie, zarówno podczas samych recytacji, jak i po nich, kiedy w chwili ciszy i skupienia modlili się do Boga za wstawiennictwem świętego Jana Pawła II.
W konkursie wzięło udział ponad 20 osób, zaś ich liczba byłaby pokaźniejsza, a poziom zapewne jeszcze wyższy, gdyby kilku artystów nie zmogła choroba. Podkreślić bowiem należy, że kilku z nieobecnych miało już w swoim życiorysie sukcesy odniesione w poprzednich edycjach Konkursu. 
Spośród zaprezentowanych w ZST utworów jury, w składzie którego zasiadła Pani Dorota Dzieniszewska, Ks. Marian Szewczyk - proboszcz parafii pw. Matki Boskiej Częstochowskiej w Augustowie oraz piszący te słowa, najwyżej oceniło interpretację Pieśni o słońcu niewyczerpanym, którą zaprezentowała uczennica II Liceum Ogólnokształcącego w Augustowie im. Polonii i Polaków na Świecie, Klaudia Paszkowska.
Intymność spotkania Boga z człowiekiem, ich cicha, ufna rozmowa doskonale uwidaczniała się w wersach:


Proszę Cię, byś mnie ukrywał
w miejscu niedostępnym,
w nurcie cichego podziwu
lub w nocy posępnej (…)
- bo wiem o takim ukryciu,
że w nim nic nie rozproszę z tych słońc,
które płoną pod horyzontem
spojrzeń utkwionych w głąb
A wtedy dokona się cud
przemiany:
oto Ty staniesz się mną -
ja – eucharystyczny.


II miejsce na podium zajęła szkolna koleżanka zwyciężczyni, Paulina Prostko, dzięki której publiczność miała okazję poznać Rysopis człowieka, zwłaszcza jego sferę uczuć i myśli:

 

Są wątki splątane głęboko. Kiedy próbujesz rozplątać,
czujesz, iż musiałbyś wyrwać wraz z nimi siebie.
Więc tylko popatrz, zrozumiej - zbyt uporczywie nie wglądaj,
by nie wchłonęła cię przepaść
(nie jest to przepaść bytu, ale tylko przepaść myślenia).

Byt nie wchłania, on rośnie, powoli zamienia się w szept:
to myśl nabrzmiała istnieniem - to ty, to wszechświat, to Bóg.
W przeciwnym kierunku - czujesz - jak wszystko czepia się nóg
i byt się sprowadza do punktu, a myśl wysycha jak step.

 

III nagrodą jury uhonorowało Darię Trocką, reprezentującą również II LO, za interpretację wiersza Misterium Meum Mihi:

 

Pan, gdy się w sercu przyjmie, jest jak kwiat,
Spragniony ciepła słonecznego.
Więc przypłyń, o światło z głębin niepojętego dnia
I oprzyj się na mym brzegu.
Płoń nie za blisko nieba
I nie za daleko
Zapamiętaj, serce, to spojrzenie.
W którym wieczność cała ciebie czeka (…)
Aż dotąd doszedł Bóg i zatrzymał się krok od nicości,
Tak blisko naszych oczu.


Wyróżnienia otrzymali: Marcin Milanowski, będący reprezentantem gospodarzy, czyli Zespołu Szkół Technicznych oraz kolejni uczniowie II Liceum Ogólnokształcącego: Natalia Sturgulewska i Kacper Bućko.

Organizatorzy VII edycji Konkursu – Pani Dorota Dzieniszewska i Pan Maciej Oleksy pragną złożyć serdecznie podziękowania za ufundowanie cennych nagród Zarządowi Powiatu w Augustowie, a także ks. Marianowi Szewczykowi, który na zakończenie udzielił wszystkim Bożego błogosławieństwa i podziękował młodzieży za zmierzenie się z trudnym i pięknym słowem św. Jana Pawła II.

Pozostaje mieć nadzieję, że wszystkie obecne w sali teatralnej osoby pójdą śladami świętego Jana Pawła II i na ścieżkach artystycznych, pedagogicznych, literackich bądź kapłańskich odnajdą Bożą iskrę, czyli swoje powołanie. Powołanie przede wszystkim do świętości.

Erazm Stefanowski

VII Powiatowy K...
VII Powiatowy K...
VII Powiatowy K...
VII Powiatowy K...
VII Powiatowy K...
VII Powiatowy K...
VII Powiatowy K...
VII Powiatowy K...
VII Powiatowy K...
VII Powiatowy K...
VII Powiatowy K...
VII Powiatowy K...
VII Powiatowy K...
VII Powiatowy K...
VII Powiatowy K...
VII Powiatowy K...
VII Powiatowy K...
VII Powiatowy K...
VII Powiatowy K...
VII Powiatowy K...
VII Powiatowy K...
VII Powiatowy K...
VII Powiatowy K...
VII Powiatowy K...
VII Powiatowy K...
VII Powiatowy K...
VII Powiatowy K...
VII Powiatowy K...
VII Powiatowy K...
VII Powiatowy K...
VII Powiatowy K...
VII Powiatowy K...
VII Powiatowy K...
VII Powiatowy K...
VII Powiatowy K...
VII Powiatowy K...